• Obserwowane u siebie nerwice
  • Natrętne myśli
  • Perfekcjonizm: w pracy, w domu (układaniu rzeczy, sprzątaniu) odżywianiu się, aktywności fizycznej, dbaniu o wygląd
  • Konsumpcjonizm

Co zaliczamy do zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych?

Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, znane również jako OCD (obsessive-compulsive disorder), to stan, w którym osoba zmaga się z uporczywymi, niechcianymi myślami (obsesjami) oraz powtarzającymi się zachowaniami lub rytuałami (kompulsjami). Te zachowania mają na celu zmniejszenie lęku wywołanego przez obsesje, jednak w rzeczywistości często wzmacniają problem, prowadząc do jeszcze większego napięcia. OCD może objawiać się na różne sposoby, takie jak obsesyjne myślenie o czystości, konieczność ciągłego sprawdzania, czy potrzeba perfekcyjnego porządku.

Przyczyny zaburzeń – psychospołeczne, biologiczne

  • Przyczyny OCD są złożone i wieloczynnikowe. Mogą wynikać z czynników biologicznych, takich jak zmiany w pracy mózgu, genetyczne predyspozycje czy zaburzenia w przekaźnictwie neuroprzekaźników.
  • Równocześnie istotną rolę odgrywają czynniki psychospołeczne, takie jak traumatyczne doświadczenia, przewlekły stres czy trudności w radzeniu sobie z emocjami. Zrozumienie, że OCD jest zaburzeniem, które nie wynika z „słabości charakteru” ani „przesadnych zachowań”, jest kluczowe w procesie leczenia.

Obsesje i natręctwa – czy są jakieś różnice?

Obsesje to uporczywe myśli, wyobrażenia lub impulsy, które powodują silny niepokój. Mogą dotyczyć obaw o bezpieczeństwo, czystość, a nawet nieodpowiednich zachowań. Kompulsje to natomiast powtarzalne czynności, które osoba wykonuje, aby zredukować lęk wywołany obsesjami – na przykład wielokrotne mycie rąk, liczenie przedmiotów czy sprawdzanie zamków w drzwiach. Choć obsesje i kompulsje są ze sobą ściśle powiązane, to różnią się swoim charakterem i rolą w cyklu OCD.

OCD – jak wpływają na mózg?

Badania pokazują, że u osób z OCD dochodzi do zmian w funkcjonowaniu określonych obszarów mózgu, takich jak kora przedczołowa czy jądra podstawne. Zakłócenia w komunikacji między tymi obszarami mogą powodować trudności w kontrolowaniu myśli oraz impulsywne powtarzanie działań. Zaburzenia w pracy neuroprzekaźników, takich jak serotonina, również odgrywają istotną rolę. Zrozumienie tych mechanizmów pozwala na skuteczniejsze leczenie – zarówno farmakologiczne, jak i psychoterapeutyczne.

Mechanizmy wyzwalania, podłoże zaburzeń

Mechanizmy wyzwalające OCD często wynikają z połączenia biologicznych predyspozycji oraz stresujących wydarzeń życiowych. Przewlekły stres, napięcie emocjonalne czy presja społeczna mogą nasilać objawy, zwłaszcza jeśli towarzyszą im trudności w radzeniu sobie z emocjami. Wzorce obsesyjno-kompulsywne często wzmacniają się przez powtarzalność – osoba z OCD, starając się zmniejszyć lęk, wykonuje rytuały, które chwilowo przynoszą ulgę, ale na dłuższą metę utrwalają problem.

Diagnozowanie nerwicy natręctw

Diagnoza OCD opiera się na szczegółowym wywiadzie psychologicznym i ocenie objawów. W Klinice MECAL dokładnie analizujemy, jak obsesje i kompulsje wpływają na codzienne funkcjonowanie pacjenta. Często korzystamy z narzędzi diagnostycznych, takich jak kwestionariusze, które pomagają zidentyfikować nasilenie i rodzaj objawów. Diagnoza jest pierwszym krokiem do zrozumienia problemu i opracowania indywidualnego planu leczenia.

Najczęstsze rodzaje zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD)

Obsesje na punkcie czystości i higieny:

  • Silne obawy przed zanieczyszczeniem, bakteriami lub wirusami.
  • Kompulsje: wielokrotne mycie rąk, sprzątanie, unikanie dotykania przedmiotów w miejscach publicznych.

Obsesje związane z bezpieczeństwem:

  • Lęk przed popełnieniem błędu, który mógłby zaszkodzić innym (np. niezamknięte drzwi, włączone urządzenia).
  • Kompulsje: wielokrotne sprawdzanie zamków, piecyka, gniazdek elektrycznych.

Perfekcjonizm

  • Obsesje dotyczące porządku i symetrii – „wszystko musi być idealne” lub „na swoim miejscu”.
  • Kompulsje: układanie przedmiotów w określony sposób, poprawianie, liczenie.

Obsesje agresywne lub dotyczące szkodzenia innym

  • Lęk przed wyrządzeniem komuś krzywdy, nawet przypadkowo (np. „mogłem spowodować wypadek”).
  • Kompulsje: unikanie sytuacji, w których mogłoby dojść do szkody, szukanie zapewnień od innych.

Obsesje religijne lub moralne

  • Nadmierna obawa przed grzechem, naruszeniem zasad religijnych lub moralnych.
  • Kompulsje: wielokrotne modlitwy, wyznawanie grzechów, sprawdzanie „czystości” myśli.


Obsesje seksualne

  • Niechciane, natrętne myśli o charakterze seksualnym, często sprzeczne z przekonaniami osoby.
  • Kompulsje: unikanie określonych sytuacji, analiza własnych myśli, szukanie potwierdzeń, że są „normalne”.

Obsesje dotyczące zdrowia (hipochondria):

  • Lęk przed chorobą, który prowadzi do ciągłego analizowania swojego ciała w poszukiwaniu objawów.
  • Kompulsje: częste wizyty u lekarza, nadmierne badania, unikanie miejsc związanych z chorobami.

Obsesje dotyczące relacji:

  • Wątpliwości co do uczuć wobec partnera, rodziny lub przyjaciół.
  • Kompulsje: analizowanie relacji, szukanie zapewnień, że są one „w porządku”.

Każdy przypadek OCD może przybierać różne formy, a objawy mogą się zmieniać w czasie. Dlatego ważne jest, by diagnoza i terapia były indywidualnie dopasowane do potrzeb danej osoby.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne – rodzaje terapii

Psychoterapia jest podstawowym narzędziem w leczeniu OCD. Najskuteczniejszą metodą jest terapia poznawczo-behawioralna (CBT), w szczególności technika ekspozycji z powstrzymaniem reakcji (ERP), która pomaga osobie skonfrontować się z obsesjami, jednocześnie powstrzymując kompulsje. W Klinice MECAL dostosowujemy terapię do indywidualnych potrzeb pacjenta, łącząc CBT z innymi podejściami, takimi jak terapia akceptacji i zaangażowania (ACT) czy elementy terapii psychodynamicznej. W razie potrzeby współpracujemy z psychiatrą, aby zapewnić kompleksowe wsparcie.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne u nastolatków – jak pomagamy młodzieży?

OCD u nastolatków może mieć poważny wpływ na ich rozwój społeczny, edukację i relacje z rówieśnikami. W pracy z młodymi pacjentami stosujemy podejście, które uwzględnia ich specyficzne potrzeby i emocjonalność. W Klinice MECAL pomagamy nastolatkom rozwijać zdrowsze mechanizmy radzenia sobie z lękiem i wspieramy rodziny w zrozumieniu, jak najlepiej wspierać dziecko w procesie terapeutycznym.

Zapraszamy na konsultacje w Klinice Psychologicznej MECAL Gdańsk

Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne mogą wydawać się przytłaczające, ale nie musisz mierzyć się z nimi sam. W Klinice Psychologicznej MECAL w Gdańsku oferujemy wsparcie oparte na najnowszych metodach terapeutycznych, w atmosferze zrozumienia i empatii. Nasi specjaliści mają wieloletnie doświadczenie w pracy z OCD i wiedzą, jak pomóc Ci odzyskać kontrolę nad swoim życiem. Skontaktuj się z nami, aby umówić się na konsultację i rozpocząć proces, który przywróci Ci poczucie komfortu i wolności w codziennym życiu.

Weź oddech od nadmiernej kontroli

JUŻ DZIŚ UMÓW SIĘ NA WIZYTĘ